Lata 90

Nareszcie nadszedł dzień Twoich urodzin! Namalowane przez Ciebie zaproszenia owinięte wstążką otrzymali już wszystkie koleżanki i koledzy ze szkoły miesiąc wcześniej. Sukienka w kolorowe groszki już wisi w szafie, cały dom przybrany serpentynami, a na stołach rurki z nadzieniem, czekoladowe cukierki z galaretką, delicje i oczywiście chrupki paprykowe. Przy każdym talerzyku stoi plastikowy kieliszek na chłodzącego się w zamrażarce szampana Picollo oraz kolorowa czapeczka na głowę. Rodzice zamówili w cukierni tort w kształcie motylka, który pojadą odebrać punkt czternasta, aby ze wszystkim zdążyć przed pojawieniem się pierwszych gości. Tak tak, dziewiąte urodziny to nie lada wydarzenie w życiu każdego dziecka, już niedługo przestaniesz chodzić na zajęcia ,,nauczanie zintegrowane", a zaczną się poważne przedmioty jak przyroda czy historia. Nie możesz się już tego doczekać, będziesz już prawie dorosły! Wtedy tornister z Myszką Miki schowasz głęboko do szafy i kupisz pierwszy, modny plecak, tenisówki z gumową podeszwą zamienisz na pierwsze prawdziwe adidasy z firmową ,,łyżwą" na boku buta, a szminka do ust nie będzie już wyłącznie ochronnym balsamem o pomarańczowym smaku, lecz różową pomadką z brokatem. Nie możesz się doczekać i przestępujesz z nogi na nogę czatując pod drzwiami nasłuchując kroków. Wreszcie jednak pojawiają się pierwsi goście i zaczyna się prawdziwa zabawa! Wszystkie dziewczynki odświętnie ubrane w swoje najlepsze sukienki z falbankami, ze wstążkami wplecionymi we włosy, a panowie w białych koszulach i barwnych - najczęściej wściekle pomarańczowych muchach pod szyją. Meble w salonie poodsuwane zostały pod ściany, aby przygotować parkiet do ,,Smurfnych hitów" i możliwości zagrania w ,,ciuciubabkę" czy ,,ciepło-zimno". Po kilku godzinach zabawy przychodzi jednak czas na to co najprzyjemniejsze: prezenty! Poza nową lalką, puzzlami i ,,chińczykiem" dostajesz to, co otrzymuje absolutnie każdy i to w ilości co najnajmniej sztuk pięć... swój pierwszy pamiętnik. Najlepiej jeżeli jest z piękną różową, futerkową okładką, koniecznie z małą kłódeczką na kluczyk i długopisem w kształcie motylka do pary. Tutaj trochę prywaty - ja dokładnie taki dostałam i mam go po dziś dzień. Dziękuję Szymon! Pamiętam, że to od Ciebie, a nawet mam zdjęcie zrobione starym aparatem na kliszę, na dowód, gdy mi go wręczałeś podając uroczyście dłoń - ach od dzieciństwa prawdziwy gentleman! :D Jeszcze tego samego dnia z wypiekami na policzkach po całodniowych atrakcjach nie mogąc zasnąć z przejęcia otwierasz magiczny notes i dokonujesz pierwszego wpisu: 

PIĄTEK, GODZINA 20:18. ,,Drogi pamiętniku...". 

W Pierwszym wpisie opisujesz całą zabawę, ze wszystkimi detalami. Kolejne wpisy natomiast zawierają już informację, że bawiłaś się z Zosią w bibliotekę, na lekcji dostałaś celujący z uśmiechniętą buźką, a na sprzątaniu świata zebraliście dziesięć worków śmieci. W kolejnych latach zaczyna się poważniej: ,,Adam z 6b na mnie spogląda w kolejce do szkolnego sklepiku, nie wiem o co mu chodzi. Lubi jednak ketchupowe Maczugi jak ja, mamy tyle wspólnego!". Piszesz też o zakupach z Agnieszką, kiedy dokonuje się w Twym życiu moment przełomowy i kupujesz swój pierwszy biustonosz. Z czasem wpisy stają się jeszcze bardziej szczere, opisujesz kłótnie rodziców usłyszaną przez ściany, strach przed przyszłością gdy nie wiesz co dalej czy rozczarowanie długoletnim związkiem. Wszystko zamknięte w kolorowym notesie... jednak czy na pewno? 

XXI wiek

Włączasz internetowe okno i w ciągu minuty jesteś zasypany lawiną wiadomości. Ania zmieniła ,,zajęty" na ,,wolny" na Facebooku. Pod informacją już siedemdziesiąt komentarzy, wszystkie o jednej treści: ,,CO?!" ,,Jak to się stało?!" ,,Nie wy!", a pod nimi tłumaczenie się koleżanki o powodach rozstania. Przyczyna - znalezione zdjęcia na stronie internetowej klubu partnera z blond kociakiem w obcisłej mini na którym ich bliska odległość nie wynika raczej z próby wyciągnięcia pannie rzęsy z oka. I zaczyna się wylewanie pomyj... Że świnia, że jak on tak mógł. Komentarze ciągną się i ciągną, aż dochodzi do ich trzycyfrowej liczby. Ania czuje się lepiej, bo wszyscy stają po jej stronie jednocześnie darząc złowrogimi epitetami niewiernego kochanka. Publiczne upokorzenie - cel osiągnięty. 

Tylko... po co?  

Kasia z kolei przechodzi ciężkie chwile. Spotkała ją największa tragedia - choroba w rodzinie. Zamiast jednak wejść się do szpitala, by wpierać bliskich w tym nieszczęściu, staje przed budynkiem, włącza Internet w telefonie i dokonuje zdjęcia budynku i opatula je hashtagami: #szpital #smutno #życiejesttakiekrótkie. Wszyscy oczywiście przerażeni komentują wpis próbując dociekać o co chodzi, a Kasia kolejną godzinę zamiast przy łóżku, siedzi na ławce i opisuje całą historię choroby ze wszelkimi detalami i szczegółami dotyczącymi ostatnich badań i rokowań. 

Tylko... po co? 

Tomek był wczoraj na imprezie gdzie jednym słowem: działo się. Domówka bardzo udana, szkody wycenione na 200 złotych nie licząc mandatu od funkcjonariuszy policji za zakłócanie nocnej ciszy. Ilości przelanych trunków można przeliczać nie na butelki lecz całe baseny. Hańbiące zdjęcia leżących na podłodze, którzy bawili się nazbyt dobrze już z samego rana pojawiają się ku uciesze oglądających. To jednak nie wszystko, pod nimi dokładne informacje: kto z kim całował się po kryjomu za stojakiem na płaszcze, kto zaliczył wizytę w łazience nie mam tu jednak na myśli chęci poprawienia makijażu, a spowodowaną zbyt częstym wyciąganiem dłoni po szklane naczynie z napisem ,,na drugą nóżkę". Wszystko opisane z dokładnością sporządzanego protokołu podczas rozprawy sądowej. 

Tylko... po co? 

Nie wspomnę już o wpisach treści: ,,W: dom. Je: zupę pomidorową z makaronem". Prawdopodobnie niedługo portale stworzą już specjalne skróty klawiszowe, aby nie było potrzeby wpisywania tego ręcznie. Ogromną popularnością bowiem cieszy się opcja dokonania wpisu z odpowiedzią na: ,,Jak się czujesz?" Gdzie możesz wybrać odpowiednią minkę sugerującą, czy jesteś ,,w błogim nastroju", czujesz się ,,bez siły" czy jesteś może ,,gotowy do działania". Możesz też wybrać opcje zupełnie nietypowe jak: ,,nakręcona" ,,sexi" czy ,,zimno mi". 

Tylko... po co? 

Notatnik w którym zapisywałeś z dbałością każdą literkę, wklejałeś pocztówki z wakacji czy papierki po ulubionych cukierkach zmieniony zostały w Pamiętnik internetowy, gdzie ilość torpedujących zewsząd informacji zapełnia tę niekończącą się próżnie. 

Skąd w nas pojawiła się potrzeba dzielenia się wszelkimi informacjami z naszego życia? Nie tylko tymi zwyczajnymi dotyczącymi codziennych czynności, ale i tymi prywatnymi, które powinny być niedostępne dla wzroku obcych ludzi. Fakt iż obecnie komunikować możemy się o dowolnej porze dnia, nocy i we wszelkich miejscach nawet na szczycie góry w Afrykańskiej wiosce spowodowała, że obdarci zostaliśmy z wszelkiej prywatności choć najczęściej... sami się na to decydujemy. 

W dzisiejszych czasach kiedy Internet stanowi na świecie tak znaczący element jego codziennego prosperowania i my sami w niego wsiąkamy, żyjąc już nie tylko realnie lecz wirtualnie właśnie. Dziwnie czujemy się kiedy nie umieścimy nowego zdjęcia na Instagramie, albo nie wyślemy Snapchata. Jakbyśmy zostali odizolowani od świata i skazani na emigrację... Wszak jeszcze ludzie pomyślą, że porwali nas goście z odrębnej galaktyki i zapomną o naszym istnieniu!  

Czy i Wy zauważyliście chęć dzielenia się w Internecie 

wszelkimi informacjami z życia codziennego i nie tylko?, 

Spotkaliście się z trendem na uzewnętrznianie się w cyberświecie 

z doświadczanych problemów?

Całe nasze życie moglibyśmy porównać do mapy. Niestety dla naszych portfeli nie jest to mapa skarbów jednak równie cenna, ponieważ stanowi całokształt doświadczeń. Przychodząc na świat stawiamy w ten sposób pierwszą pinezkę na białej kartce papieru. Każdy kolejny etap w naszym życiu to kolejny krok i kolejna wbijana szpilka. Jedna za drugą tworzy cały szlak, który nie jest niekończącą się linią, ale prowadzi do ostatniej na samym krańcu przestrzeni papieru. Porównując mapy poszczególnych osób zauważyć możemy jak skrajnie różne są te krzywe. Totalny chaos, abstrakcja, każda kreska prowadzi w innym kierunku odmienne są bowiem koleje naszego losu. Czasem jednak nakładając jedną ryzę papieru na drugą możemy zobaczyć zależność, linie są identyczne i pokrywają się. 

Zapytasz: Czyje to w takim razie obrazki? Odpowiedź jest prosta. Córki, Matki, Babki i Prababki... Całych pokoleń

Mama Asi to prawdziwa gospodyni domowa z krwi i kości. Kiedy kran zaczyna przeciekać zamiast za słuchawkę telefonu w celu wezwania fachowca chwyta za śrubokręt i dzielnie zmienia uszczelki. Rano wstaje punkt szósta, aby wypiec chleb, aby dzieci nie musiały karmić się sklepowymi ulepkami z całą Tablicą Mendelejewa w składzie. Kiedy wszyscy opuszczą próg mieszkania i ma czas dla siebie postanawia zrobić mały remont i odmalować meble we wszystkich siedmiu sypialniach czego dokonuje jeszcze przed powrotem domowników do domu. Uczucie do wałka i pędzla żywi od dzieciństwa kiedy marzyła o zostaniu artystką i posiadania własnej galerii w Mediolanie. Na Akademię Sztuk Pięknych nie poszła - ze strachu. Bała się przyszłości, trudnych czasów, rachunków do zapłacenia, bo obrazy choć piękne to jednak do garnka nie wejdą, a namalowane na nich jedzenie nasyci oczy lecz nie żołądek. Zresztą te wszelkie opinie krytyków sztuki porównujących ją do nowej Fridy Kahlo pewnie były wyłącznie głosami litości. Jest zapewne tyle lepszych od niej osób, że wstyd stawiać obok nich swoją sztalugę. Marzeń nie spełniła, a jedyne rysunki wykonuje ze swoimi dziećmi podczas popołudniowych zabaw, ucząc ich jak narysować kotka za pomocą dwóch kółek. Asia talent plastyczny odziedziczyła po mamie i od dziecka nie można było jej dojrzeć bez kredki w dłoni. Malowała po każdej napotkanej powierzchni łącznie - ku znikomej uciesze rodziców także po ścianach. Choć pragnęła o ASP nie odważyła się. Skoro mamie się nie udało dlaczego z nią miałoby być inaczej? Została podobnie jak ona piastunką domowego ogniska. 

Karolina wychowała się w konserwatywnej rodzinie. Był dom, było małżeństwo, były dzieci. Dokładnie tak jak być powinno, a że w małżeństwie rodziców krzyki i awantury nie miało znaczenia. Jak ślub to na całe życie, rozwód to wstyd wszak w całej rodzinie takiego nigdy nie było. Choć tatę kochała widziała co to za człowiek i nigdy nie chciała podzielić losu mamy - ofiary. Sama zakochała się szybko i równie prędko założyła rodzinę. Mąż jednak okazał mniej zainteresowania niż w pierwszej fazie związku swą piękną kobietą, za to sporą uwagę poświęcał obcym mijanym na ulicy. Zamiast wracać do domu z kwiatami, wracał z butelkami. Małżeństwo choć nieudane trwało, bo ślub jest na zawsze. Mama wytrzymała, to ona też da radę. Zresztą usprawiedliwia zachowanie zięcia jak wcześniej męża - młody i głupi, jeszcze zmądrzeje, a Ty potulnie słuchasz wszak najważniejsza kobieta w Twoim życiu nie może się przecież mylić. 

Więzy krwi są najmocniejszymi jakie mogą wiązać i równie jak liny ciężkie do zerwania i krępujące. Lina to lojalność wobec autorytetów, którymi są członkinie naszej rodziny. Lojalność wobec systemu, którego samemu jest się członkiem.
Może blokować na podejmowanie samodzielnych, a często odmiennych decyzji. Chcemy żyć inaczej, jednak czujemy się winni, pragnąc tego, czego nasze wzory nie osiągnęły. 

Z drugiej strony niewyobrażalnym wydaje nam się zadziałać inaczej. Znamy bowiem tylko to co pokazały nam one, każda inna decyzja jest czymś obcym, dziwnym. Niepasującym do znanego nam modelu. 

Często pokolenia powtarzają zachowania i wybory swoich przodków. Powiedz mi, że nigdy nie widziałeś udając się po poradę prawną na drzwiach złotej tabliczki, z wygrawerowanymi: Jan Kowalski, Piotr Kowalski i założyciel  Kazimierz Kowalski - dziadek, ojciec i syn, a zapewne w kolejnych latach dopisani do listy zostaną kolejni Kowalscy. Nawet jeżeli chciał zamiast kariery prawnika zostać hydraulikiem - nie został. Studiowanie prawa jest niemalże jak tradycja, a pradziadek jest głównym sponsorem wydziału na Uniwersytecie na którym studiowali także jego syn i wnuk. Przerwać wieloletnią tradycję i zhańbić nazwisko pracą tak pozorną? Nigdy w życiu.

Paraliżujący strach przed obraniem własnej drogi i wyjścia z zamkniętego kręgu powoduje, że zaczynamy żyć nie życiem własnym, a cudzym. Choć blokuje nas poczucie winy nie warto trwać  w pięknej historii lecz niestety napisanej nie przez siebie. Nie Ty jesteś jej autorem, ogrywasz jedynie przypisaną Ci rolę. Można jednak zmienić ten schemat, zerwać więzy łączące całe pokolenia i zacząć żyć na własny rachunek. Odważyć się sięgnąć po swoje. 

Może dzięki temu nie tylko my, ale i nasze matki, babki widząc naszą odwagę sięgania po swoje podejmą swoją własną walkę o swoje marzenia? 

Nigdy bowiem nie jest za późno na zerwanie z dotychczasowym życiem i zmiany. 

Co uważacie na temat powielania schematów 

znanych z dzieciństwa i rodzinnego domu?

Też mieliście problem z podejmowaniem innych decyzji

 niż tych jakich od Was oczekiwano?

Czym jest sukces?

Pewnie ile osób bym nie spytała tyle uzyskała zupełnie odmiennych odpowiedzi. Dla jednych to gromadka małych diabełków po których zabawie dom wygląda jak po spotkaniu z buldożerem, a ich ulubioną rozrywką jest udawanie myśliwych i polowanie na Waszego kota Mruczka. Dla innych będzie to nazwanie według jego autorskiego przepisu własnym nazwiskiem dania, które wpisane zostanie w kartach wszystkich restauracji świata i nawet w Pakistanie będzie można zamówić ,,roladki Nowaka". Jeszcze inni osiągną spełnienie dopiero poprzez siedzenie w skórzanym fotelu w swoim gabinecie wielkości stadionu narodowego z widokiem na plaże, a co ważniejsze na opalające się na niej turystki. 

Sukces ma wielu ojców, wie to każdy kto stoi na samej górze drabiny osiągnięć patrząc z niej na biednych tych co jeszcze dotykają stopami ziemi.

Czasem wystarczy zwykłe szczęście. Poznanie ,,właściwego" człowieka, który ukierunkuje Cię na właściwe tory i wprowadzi Cię do baseniku pełnego biznesowych rekinów gdzie staniesz się jednym z nich - wielkim producentem płatków śniadaniowych.

Czasami również bliskie zaprzyjaźnienie się z drugą osobą, pomaga na zmianę stanowiska z asystentki prezesa, zajmującą się tak ważnymi czynnościami jak wkładanie papierów do niszczarki, której dźwięk słyszysz częściej niż dzwonek w telefonie na jego zastępczynię - zawsze jest wtedy pretekst do wspólnych ,,służbowych" wyjazdów we dwoje.

Może zdarzyć się także i tak, że patrzysz pod nogi sądząc, że właśnie wypadł Ci paragon za nowe buty, a wiedząc doskonale, że za trzy miesiące jak znasz życie będzie Ci potrzebny do ich reklamacji schylasz się i sięgasz malutki papierek. Okazuje się być kuponem w totolotka, czyniącym z Ciebie najbogatszego człowieka w kraju i jeszcze tego samego dnia kupujesz apartament na Malediwach.

Najczęściej jednak sukces poprzedzony jest ciężką i wieloletnią pracą choć pewnie wolelibyście usłyszeć, że każdy z Was pewnie niedługo dostanie telefon, że odziedziczył po kuzynie chrzestnej ciotki z drugiej linii od strony matki dworek w Malborku i prywatny odrzutowiec.

Sukces to podjęcie decyzji, początkowo od wizualizacji w głowie do podjęcia kroków do urzeczywistnienia ich. Często jednak te kroki to raczej nie spacer bosymi stopami po pokrytej rosą trawie, a raczej ostrych głazach raniących do krwi. To zniechęca, nie wmawiaj mi, że nie. Jak później będziesz wyglądać w tych nowych sandałkach z taką poranioną skórą? Co zatem robisz? Zniechęcasz się i rezygnujesz. 

Można jednak zastosować pewne metody, które szybciej przybliżą nas do sukcesu i uczynią tą wspinaczkę po drabinie łatwiejszą, bo na windę nawet nie masz co marzyć. 

Nie zrażaj się, że są od Ciebie lepsi 

Zdaje sobie sprawę, że wielu uważa, że są niedoścignieni w swojej dziedzinie. Zazwyczaj wygłaszają to głośno w towarzystwie niczym kibice piosenki o swojej ulubionej drużynie. Pewność siebie jest bardzo ważna jednak oceńmy realnie swoje możliwości i fakt, że raczej trudno być we wszystkim najlepszym wśród 8 miliardów żyjących obok innych ludzi. To jednak, że Adam wylicza te tabelki w dwa razy krótszym czasie od Ciebie choć próbowałeś już ze stoperem w ręku pobić ten rekord nie czyni Cię gorszym. Zamiast nazywać siebie nieudacznikiem zawsze możesz podpytać kolegę o jego patent. Czerpanie z wiedzy innych, bardziej doświadczonych nie czyni nas słabszymi. Poniżanie ich natomiast często z zazdrości nie tylko spowoduje, że nie dowiesz się niczego nowego, ale i będziesz chodził wiecznie sfrustrowany, a wszystko jest ,,takie niesprawiedliwe". 

Nie rób kopiuj-wklej

To przejdzie wyłącznie podczas robienia projektu na zaliczenie z Filozofii prawa przy wykorzystaniu wujka Google i cioci Wikipedii. Informacje możesz powielać z Internetu, natomiast zachowanie innych - tu już słabo. Zamiast iść ścieżkami innych toruj własne. Pewnie, że te wydeptane są już sprawdzone i mogą pozwolić na uniknięcie rozczarowań, ale jak zdobywać doświadczenie bez odbijania się od ścian? Skąd będziemy wiedzieć jaką wybrać metodę by okazała się najlepsza jeżeli znać będziemy wyłącznie jedną z nich? 

Wyłącz się na głos innych 

Słuchanie mądrych rad jak najbardziej jednak poddawanie się ślepo sugestiom innych dotyczących porzucenia planów, bo to z góry nieudana inwestycja i ,,bezsensu" już nie. Choćby mówili, że Twój pomysł na prowadzenie działalności wytwórczej sprężynek do długopisów jest słaby, nie poddawaj się. Warto wierzyć w swój projekt i bronić go do końca. Nawet jeżeli w dobie XXI wieku ludzie piszą już wyłącznie na tabletach i smartfonach, a długopisy wykorzystują tylko przy grze w pokera, ponieważ na coś trzeba grać, a pieniędzy szkoda. Jednak próbuj. Zaufaj intuicji i nie daj się złamać kiedy przyjaciele będą żartować po cichu i mówić, że z pewnością Ci się nie uda. 

Wyróżnij się, pokaż 

Od chowania się za filarem jeszcze nikt nigdy sukcesu nie osiągnął. Takie zachowania są zrozumiałe wyłącznie na weselach kiedy wodzirej próbuję Cię wyciągnąć do zabawy byś ku uciesze gości zatańczył ,,Jezioro łabędzie" lub zaśpiewał ,,Like a Virgin" Madonny. Zamiast jak zwykle stać w linii z innymi wyjdź przed szereg i pokaż, że nie jesteś wyłącznie jedną z piętnastu Zosi w Firmie, ale Zofią Kowalską. Stwórz z nazwiska własna markę - niczym Pepsi. Znasz kogoś kto nie zna tej granatowo-białej puszki? Nikt nie nazywa jej wyłącznie jakąś tam ,,colą", a producenci nie bez powodu proponują wielkim gwiazdom szklanych ekranów do prezentowania swych wdzięków w reklamach z ich produktami w ręku. Zazwyczaj osoby te nie mają pojęcia co trzymają w dłoniach jednak reklama dźwignią handlu, a pieniądze skutecznie zasilają konto firmy.

Rób to w czym jesteś najlepszy

Brzmi banalnie jednak wiele osób zapomina o tym na siłę starając się zdobyć to co często nie do zdobycia. Jeżeli w ciągu dnia głównie masz wzrok utkwiony w swoje wypastowane buty i nie wypowiadasz więcej niż trzy zdania, a już najlepiej do siebie byle tylko unikać kontaktu z innymi nie licz, że zostaniesz liderem mogącym poprowadzić dużą grupę osób. Z kolei jeżeli masz zdolności plastyczne możesz wykorzystać swój talent i zgłosić się do wykonania projektu, który zostanie zaprezentowany przed kierownikami. Choć raz nie będą to bohomazy, na które patrzysz zastanawiając się ,,co autor miał na myśli?".

Czym dla Was jest sukces? 

Jakie stosujecie metody aby go osiągnąć? :-)

Może skorzystam z któregoś patentu 

i sama niedługo będę mogła zaopatrzyć się w kubek z napisem: ,,pani prezes" hihi.

Każdy codziennie mija setki zwykle anonimowych dla nas osób. Większość z nich zazwyczaj spotkamy tylko przez tą jedną krótką chwilę podczas wspólnego niecierpliwego przechodzenia z nogi na nogę w trakcie czekania aż wreszcie zmieni się światło na zielone. Inni grzeją miejsce w naszym życiu dłużej. Choć zazwyczaj wybieramy sobie za towarzyszy ludzi z którymi uwielbiamy przebywać, są też i tacy, którym najchętniej podarowalibyśmy bilet lotniczy na księżyc i to w jedną stronę. Czasem masz ochotę zbudować sobie szałas na bezludnej wyspie niczym Robinson Crusoe byle z dala od tej udawanej serdeczności, często nie masz jednak wyjścia i chcąc nie chcąc skazany jesteś na ich towarzystwo. Wszak w pracy to szef wybiera pracowników według posiadanego przez kandydatów wykształcenia... Choć w rzeczywistości nawet nie rzucając okiem na rubrykę ,,ukończone szkoły" w CV. Za to studiuje tą o doświadczeniu, którego przecież mieć nie możesz, gdyż dopiero co ukończyłeś studia, a w przypadku kobiet ocenia poszczególne walory lecz niekoniecznie te na papierku. To od kogo pożyczać będziesz notatki, kiedy nie będziesz mógł pojawić się na uczelni z powodu odgłosu młota pneumatycznego w twej głowie po degustacji nowej karty drinków w ulubionym klubie też nie do końca zależy od Ciebie. Decyduje o tym Komisja Rekrutacyjna robiąc przesiew z nieświadomych jeszcze na co się piszą absolwentów liceów. 

Dziś właśnie o tych, których choć znosić nie chcesz często znosić musisz, a lubić się po prostu nie dadzą mimo Twojego uwielbienia dla całego świata i natury, nawet tych obrzydliwych stworzeń na ośmiu odnóżach tworzących pajęczyny w Twojej kuchni.

Typ pierwszy

,,Dlaczego ja musiałem znowu wstać z łóżka?"

Czyli innymi słowy pan/pani wiecznie na nie. To tacy którzy są niezadowoleni z samego już faktu, że z kalendarza należałoby oderwać nową kartkę, gdyż nastąpił nowy dzień. Nieważne czy słońce świeci, ptaszki ćwierkają, żar lejący z nieba czy z kolei burza z piorunami i grad wielkości golfowych piłek robiący z masek samochodów zaparkowanych przed blokiem szwajcarski ser. W pierwszym przypadku ,,Boże, jaki ukrop" w drugim ,,Szlag by trafił ten klimat, czemu nie mieszkam w tropikach". Przekraczając próg zakładu pracy zaczynają radosnym: ,,Kolejny nudny dzień w robocie'' po którym masz ochotę zadźgać się długopisem z dumnie błyszczącym logo waszej firmy. Może wreszcie na coś się przyda.

Wszędzie bieda, a wszystkiemu winne państwo i beznadziejny system. Politycy to idioci i nie rozumiesz jak doszli do władzy, a ludzie jeszcze więksi bo ich wybrali. Najlepiej to przenieść się za granicę, gdzie żyje się lepiej. Słuchasz niekończącego się potoku słów chcąc odpowiedzieć, że chętnie pomożesz mu się spakować, możesz lecieć po kartony choćby zaraz jednak w ostateczności gryziesz się w język. Co za szkoda... Po całym dniu spędzonym w towarzystwie wiecznego marudy i Ty nie masz ochoty już na nic innego jak tylko skończyć dzień, a najlepiej całe życie na łóżku przed ekranem TV... w którym oczywiście też nic ciekawego nie leci.  

Typ drugi

 ,,Co Ty tam wiesz, czytałem..."

Przeczytał na ten temat przecież nie jedną książkę, ale całą bibliotekę i to tą pewnie jeszcze tę Aleksandryjską z III w. przed naszą erą. Natomiast o imporcie gazu z Rosji wie więcej niż sam prezydent, ponieważ każdego dnia ogląda ,,Wiadomości", ,,Fakty" i wszystkie inne kanały informacyjne stąd mógłby robić za eksperta. Dziwi się zresztą, że jeszcze nie zaproponowali mu stanowiska w TVN w przygotowywaniu newsów do wieczornego programu. Chcesz go ,,zagiąć" w jakimś temacie? Nie ma szans - on wie wszystko od tego gdzie znajduje się najmniejsza studnia na świecie po to ile waży Albinotyczny żółw miękkoskorupowy . Każde zdanie rozpoczyna natomiast: ,,Wiesz, że Amerykańscy naukowcy odkryli...?" Słuchając go czujesz się jakbyś włączył program Discovery Channel w którym faktycznie miło obejrzeć odcinek o migracjach pingwinów jednak po godzinie  i tak przełączasz na ,,Życie dziedziczek z Beverly Hills". Niemniej kiwasz głową wtrącając co pięć minut ,,to interesujące" w myślach planując co ugotować na obiad. 

Typ trzeci

 ,,Piękna bransoletka, to nowa?"

Dziesięć minut później do koleżanki obok: ,,W życiu nie widziałam brzydszej." Fałszywość mówiona prosto w oczy to dla nich łatwizna. Recytują to bez mrugnięcia okiem niczym przepis na ich popisową szarlotkę z kruszonką. Próbują zdobyć Twoje uznanie wyrażając ochy i achy nad Twą mahoniową opalenizną po czym rozprawiają z koleżanką skąd było Cię stać na tak ekskluzywne wakacje. Pewnie znalazłaś sobie bogatego faceta, który Cię utrzymuję, wstyd i hańba dla kobiety, nie masz godności. Same w rzeczywistości odwiedzają kluby wypatrując mężczyzn w skrojonych na miarę garniturach i złotym zegarkiem przez którego blask zmuszona jesteś założyć okulary przeciwsłoneczne. Oczywiście w każdej sukience wyglądasz dla nich rewelacyjnie, a najgłośniejsze komentarze zachwytu wyrażają co do tej, która opina Cie nie tam gdzie trzeba ujawniając co nieco lub nie pasuje do Twojej karnacji. Ty niczego nieświadoma zdając się na ich gust i wyczucie mody właśnie tą wybierasz. Potem wracają i wybierają tę najlepszą, na którą dzięki ich: ,,Nie bierz, obrzydlistwo" - nie kupiłaś. Takich osób choć ciężko rozgryźć ich prawdziwe intencje należy unikać. Chyba, że nosisz przy sobie wykrywacz kłamstw, który wydaje dźwięki słysząc fałszywość. Jeżeli Ci nie przeszkadza, że będzie Ci z wyrywał z torebki melodie przez większość czasu jak najbardziej utrzymuj te relacje. 

Znacie podobne ,,typy"? :-) 

Może z kolei też macie styczność z innymi typami osobowości, 

których także nie da się lubić?

Innymi słowy: Co Was najbardziej irytuje w zachowaniu innych? 

Wpisem tym chciałabym zaprosić Was do nowego cyklu na blogu o dumnej nazwie: 

,,Wyliczanka". 

Jak to w każdej wyliczance będę wyliczać! Co natomiast będzie przedmiotem tych matematycznych rachunków? Niczym ciocia dobra rada zrobię użytek ze swoich szarych komórek i podzielę się z Wami pomysłami i sposobami na... a to tajemnica! 

Dziś zapraszam Was na garść porad... jak odpocząć i spędzić przyjemnie i ciekawie wakacyjny urlop lecz nie na Malediwach ale... w domu! 

Nastały bowiem wakacje. Wskaźnik na podziałce bezczelnie z każdą godziną podnosi się pomimo Twoich usilnych próśb, aby stanął w miejscu i nie ruszał się już ani o milimetr. Próbowałeś też groźbą przemówić mu do rozsądku, a mimo to nadal zamiast cofać się ze strachu gra Ci na nosie i nic sobie z Ciebie nie robi ukazując coraz to wyższą temperaturę. W domu wypiłeś już każdą kroplę płynu, nieważne czy to woda mineralna z miętą z ogródka czy ta po ogórkach, zrobisz wszystko byle ugasić palące pragnienie. Ściągnąć już z siebie również nie masz co chyba, że chcesz zaryzykować możliwość zaoferowania nie lada widoku dla wścibskich sąsiadów przybyłych z wizytą, a którzy zapominają o istnieniu dzwonka do drzwi. 

Jednym słowem: upał. Marzysz wyłącznie, aby zanurzyć ciało w przyjemnie chłodnej wodzie najlepiej po godzinnym wylegiwaniu się na piaszczystej plaży Wysp Kanaryjskich. Musi wystarczyć Ci jednak leżenie na leżaku na balkonie, niewielka wanna w kącie Twojej łazienki, a ukojenie dla skóry twarzy daje Ci spryskiwacz do podlewania kwiatków. 

Wakacje w pełni jednak Ty morze oglądasz wyłącznie na pocztówkach przysyłanych przez znajomych. Czasu jednak nie ma, aby iść za ich przykładem i zrobić sobie urlop wszak na drugi dzień czeka Cię kolejny dzień za biurkiem. Zostaje Ci więc lato w mieście... Kiedy myślisz już, że nie ma nic gorszego i takie wakacje to żadne wakacje udowodnię Ci, że te dwa wolne miesiące nawet nie ruszając się z domu mogą być niezapomniane! 

#1
Skoro już spędzasz wakacje w mieście to... poznaj je! 

Jestem pewna, że nawet jeżeli przeżyłeś w swojej miejscowości 67 lat nadal są pewne miejsca o istnieniu, których nie masz pojęcia. Wyszukiwać ich niczym skarbów możesz na mapie. Współczesna technologia nie wymusza na Tobie nawet, aby wybrać się po nią specjalnie do księgarni czy innego kiosku po mapę PAPIEROWĄ (to takie jeszcze istnieją?). Wystarczy, że naciśniesz jeden mały przycisk i wpiszesz stosowne literki w wyszukiwarce, a nagle będziesz mógł zobaczyć każdy jego centymetr wirtualnie. Potem trasę tę powtórzyć już możesz jednak nie klikając myszką, a wykonując krok za krokiem na własnych nogach w nowych sandałach. Pamiętaj o plastrach, ponieważ domyślam się, że to najnowszy krzyk mody i dla urody trzeba cierpieć jednak rany na stopach to kiepska pamiątka z wakacji. Możesz także zupełnie spontanicznie zapakować w plecach wodę i paczkę chrupiących ciasteczek i niczym Włóczykij z Muminków wybrać się gdzie tylko poniosą Cię nogi. Może odkryjesz jakąś zupełnie nieznaną Ci dotąd kawiarnię ukrytą w niewielkiej kamieniczce gdzie skosztujesz najlepszy sernik w swoim życiu? Jestem pewna, że tym zdaniem przekonałam już każdego. 

#2
Imprezy, koncerty, eventy!

Każde miasto, aby pozyskać sobie wczasowiczów głównie z państw sąsiednich zaopatrzonych w Euro, wymyśla najróżniejsze atrakcje, aby przyciągnąć spełnionych wrażeń turystów z aparatami fotografujących niemalże każde drzewo czy śmietnik. Stąd kalendarz wypełniony jest po brzegi koncertami zupełnie nieznanych artystów grających w wieczornym kąciku muzycznym na kanale TV Puls. Prawdą jednak jest, że bawisz się na nich lepiej niż na światowej trasie koncertowej Lady Gagi. Innym rodzajem oferowanej rozrywki są organizowane targi najczęściej w ramach ,,Dni miasta". Na nich okoliczni sprzedawcy wystawiają się ze swoimi wyrobami i wciskają Ci swoje rękodzieła. Możesz skosztować uwędzoną kiełbasę zagryzioną pajdą z chlebem i smalcem, kupić ręcznie tkany dywan we wszystkich barwach tęczy, albo ramkę na zdjęcie z patyczków po lodach. Brzmi głupio? Jednak jakie to wszystko kolorowe i fajne! Przyznaj się, że sam niejednokrotnie kupiłeś na takim targu obrus czy inną świeczkę oblepioną muszelkami i brokatem jedną z tysiąca leżących na Twojej komodzie.

#3

Wakacje to nie tylko lenistwo

Rusz się zatem. Odwiedź piwnicę i wśród słoików z dżemami i opakowań z bombkami odszukaj starą piłkę jeszcze z lat młodzieńczych i zaproś znajomych na wspólny mecz siatkówki. Możesz też zrobić sobie wycieczkę do parku czy skweru. Tam pomiędzy kocami mieszkańców zdobywających opaleniznę coby się pochwalić mahoniowym odcieniem po powrocie z urlopu zagrać w badmintona. Powiesz, że za daleko, tramwaj latem to katorga, ścisk, duszno, a roweru nie posiadasz? Od czego jest wypożyczalnia lub rowery miejskie! Wydatek niewielki, a nawet nie musisz wchodzić długimi schodami i znosić go ze strychu - stacja jest za każdym rogiem, jeszcze trochę i podstawią Ci pod same łóżko. 

#4 
Najbliższa plaża 23836592km od domu?

Nie będę Ci mówić, abyś poszedł do piaskownicy dla dzieci, aby zdobyć jego namiastkę. Plaży Ci nie wyczaruje, za to wodę już tak. Baseny otwarte są nie tylko w okresie zimowym lecz przez cały rok. Niektóre pływalnie oferują nawet nie tylko dziurę wypełnioną wodą lecz ,,sztuczne fale", solanki, a ślizgawek masz do wyboru do koloru.

#5
Obca kultura vs Twoja własna

Kiedy inni za granicami zapoznają bliżej się z kulturą obcą, Ty możesz dogłębnie poznać... swoją własną! Jestem przekonana, że choć pewnie o tym nie wiesz Twoje miasto ma taki budynek, którego pewnie nie odwiedzałeś od wielu lat. W dzieciństwie podczas wycieczek do McDonaldu zahaczaliście po drodze bowiem o... muzeum! A może na odwrót?

Nie bój się i takich miejsc. Tam możesz zapoznać się z pracami lokalnych artystów. Mogą być to dzieła na płótnie, na papierze, czy lepione garnki.  Jednak muzea i galerie zdając sobie sprawę z dzisiejszego popytu na ich atrakcje obecnie oferują znacznie więcej! Wystawy origami czy zabytkowych aut lub innych środków komunikacji to dziś norma. Dla spragnionych większych wrażeń proponuje się teatr wysokich napięć gdzie można eksperymentować ze światłem czy pokazy robotów. 

Jak widzisz wakacje można spędzić nie tylko leżąc na kanapie gdzie największą atrakcją jest oglądanie powtórek trzeciego sezonu Top Model.  Możliwości jest tysiące, wystarczy odrobina chęci do wystawienia się z ciemnego pokoju na promienie słoneczne (nie, nie tłumacz się, że opalenizna jest już passe) i własna kreatywność! 

To tylko garść pomysłów, 

jakie są wasze sposoby na spędzenie wakacji w mieście? :-)

Dużo, wiele, jak najwięcej!

Wchodzisz do supermarketu z zamiarem kupienia masła na wieczorne kanapki. Stajesz przed lodówką i zamiast wziąć kostkę i udać się z nim do kasy, stoisz i stoisz, aż nie zrobi Ci się chłodno i w akcie rezygnacji bierzesz pierwsze na które natrafisz. Na które się bowiem zdecydować? Rodzai ilość nieskończona, w rządkach kosteczki ułożone obok siebie, w ilości przyprawiającej o ból głowy, a co jedna to bardziej kusi. Na opakowaniach cuda wianki, jeden producent gwarantuje, że z najlepszego mleka, drugi, że obniżona zawartość tłuszczy, trzeci, że idealny na cholesterol. Z zatrwożeniem przypominasz sobie, że skończyły Ci się również płatki na śniadanie. Idziesz ku stosownej półce, a tam rzecz ma się jeszcze gorzej. Te bez dodatku cukru, tutaj bezglutenowe, te z kolei z płatków eko. Zakupy zamiast trwać maksymalnie pięć minut, kończą się kiedy słyszysz w głośnikach, że niedługo zamykają i proszą o udanie się do kas. Biegnąć do niej wrzucasz jeszcze parę dodatkowych produktów, a nuż się przydadzą. Oczywiście okazuje się, że nie masz kiedy tego zjeść i po tygodniu gdy już przykrym zapachem o sobie przypominają lądują w koszu. 

Jeszcze do niedawna nie było tego problemu. W sklepach nie było bowiem do wyboru do koloru, a na dodatek oferowano produkty wyłącznie podstawowe. Czy ludzie przetrwali czasy gdy na półkach można było zobaczyć jedynie kurz? Jak widać, my ich dzieci to znaczy kolejne pokolenie jest doskonałym dowodem na to, że ludzkość jednak przetrwała i ma się dobrze. 

Do niedawna ludziom wystarczył dach nad głową, praca, drobne przyjemności. Dziś jeżeli nie masz ogromnego mieszkania urządzonego ręką projektanta wnętrz z meblami robionymi na zamówienie, mówisz, że u Ciebie bieda. Najlepiej jeszcze jeżeli jesteś posiadaczem domku letniskowego. Wtedy może ewentualnie faktycznie masz się czym pochwalić. Samochód nie może być starszy niż dwuletni, a telewizor musi odbierać w 3D, a najlepiej jakby włączał się sam słysząc Twój głos w pokoju, piloty to przecież taki przeżytek. 

Zdobyć to wszystko nie jest lekko, ale się nie poddajesz łatwo chcąc zapewnić sobie dostatnie życie. Praca zajmuje trzy czwarte Twojego czasu, po powrocie do domu zresztą pracujesz dalej, bo na liście do odhaczenia nadal pozostaje kilka ważnych punktów. Kupiłeś sobie właśnie konsolę playstaytion i kilkanaście gier, które podziwiasz jedynie na okładkach opakowań, ponieważ nie masz nawet kiedy w nie zagrać. Nie mówiąc o tym, że ciężko byłoby toczyć batalie sam ze sobą, a zadzwonić nie masz do kogo by wyzwać go na pojedynek. 

Dziś popularnym hasłem jest: minimalizm

Proponuje się zrezygnowanie z nadmiaru dóbr na rzecz tego co podstawowe, a bieganie często za tym co nieosiągalne na rzecz radowania z posiadanego. Korzyścią ma być więcej czasu na dokonywanie tego co sprawia przyjemność, na cieszeniu chwilą. Brzmi to pięknie prawda? 

Jednak czy jest osiągalne? Obowiązki same się nie wykonają - na rachunki zdobyć trzeba, gdyż może przyjść dzień kiedy nie obejrzysz ostatniego odcinku ukochanego serialu z racji odciętej kablówki. Na zebranie także trzeba pójść, aby wysłuchać narzekań pani wychowawczyni, że oceny klasy są absolutnie niesatysfakcjonujące, a Adaś zbił Jacka, ponieważ ten nie chciał mu dać pobawić się łopatką. Co więcej zerkał na Zosię, a to przecież jego dziewczyna i niedługo planują ślub, co z tego, że mają dopiero siedem lat! 

Możliwe jednak, że dokonując pewnej selekcji i mając więcej czasu obowiązki wykonywalibyśmy chętniej i z mniej nieprzymuszonej woli, wręcz stałyby się przyjemnością. 

Mając wiele konsekwentnie więcej także chcemy otrzymywać. Nasze pragnienie nie ma końca, nie możemy się dostatecznie nasycić. Nie tylko sprawa ma się co do rzeczy materialnych. Nasze ego także potrzebuje połachcenia! Im więcej słyszymy wyrazów uznania tym częściej chcemy ich doświadczać i tak rośniemy niczym dmuchany balonik. Jeżeli z kolei nie osiągamy sukcesów, a raczej poklasku uła to boli, czujemy się niedoskonali. 

Warto czasem przewartościować sobie cele. Podzielić na te niezbędne, które musimy osiągnąć jak i te poboczne bez których można się obejść. Może się bowiem okazać, że biegniesz za czymś co nie jest tego warte, rozpraszasz się na błahostki, zamiast skupić na głównym celu. 

Nie osiągniemy tego jeżeli nie zwolnimy dlatego zacznijmy od tego. Zrezygnować ze wszystkiego nie możemy, to niemożliwe, ale niektóre sprawy zależą od naszej woli. Nie chodzi zresztą o to aby pozbawić się z całości tego co posiadamy, a wyzbyć nadmiaru często niepotrzebnego, a zakłócającego możliwość cieszenia z tego co tego warte. Taki minimalizm do mnie przemawia! Niestety porządku w szafie nie zrobię i do wyrzucenia moich ukochanych ubrań nie przekona mnie żadna idea, filozofia czy religia - przepraszam! ;-)

Jak uważacie i co sami preferujecie. 

Czy lepiej jest biec bez końca za dostatkiem

 czy wieźć spokojne życie na poziomie minimum?

Asia pomiędzy zajęciami zamiast wysyłać zdjęcia na Snapchatcie wyjmuje swoje magiczne druciki i z prędkością światła przebiera paluszkami, aż kręci Ci się w głowie od samego patrzenia. Wszyscy znajomi zostali już obdarowani mięciutkimi, wełnianymi skarpetami w pingwinki czy inne żabki.

Jacek na imprezach zaprzyjaźnia się bliżej z butelką wypełnioną napojem po którym ciężko jest ustać na jednej nodze, a często i na obydwu. Co więcej czule tuli do siebie nie tylko swoją lecz wszystkich zaproszonych gości. Jednak nie robi tego dla uzyskania weselszego nastroju do zabawy i stania się królem parkietu wykonując pijacką wersję moon walku do przebojów Michaela Jacksona. Każdą bierze do ręki, z nadzieją, że znajdzie nowy nabytek do swojego albumu. Tak tak, kiedy inni kolekcjonują ,,zgony" na wspólnych zabawach, on zdobywa kapsle, które stanowią jego kolekcje.

Kiedy inni skaczą przez płotki czy zbierają ślimaki, Ty siedzisz na kanapie oglądając powtórki ,,Jaka to melodia". Znasz je do tego stopnia, że sam rozpoznałbyś każdą piosenkę po zaledwie po jednej nucie. Ewentualnie siedzisz przed monitorem, a jedyny ruch jaki wykonujesz jest ten kiedy opierając palec o scroll w myszce przewijasz kolejne obrazki na Demotywatorach. Nagle po paru godzinach uświadamiasz sobie, że przejrzałeś ich 87 stron. Jeszcze dwieście i możesz iść spać z poczuciem spełnienia. 

Jeżeli każdy Twój dzień jest powieleniem kolejnego, a różnica polega wyłącznie na wyborze smaku chrupek, które pogryzasz podczas spędzania czasu przed szklanym ekranem to wpis dla Ciebie! Zdaje sobie sprawę, że brzmię trochę niczym uśmiechająca się pani z telezakupów, która próbuje zachęcić do zakupienia mopa obrotowego, który rozprawi się z każdą plamką na Twoim nowym dywanie przed którym każesz zdejmować buty zaproszonym gościom. Pierwsze co to podźwignij się z wygrzanej kanapy. Może być ciężko, ponieważ spędzasz w niej tyle czasu, że stanowicie już związek małżeński na dobre i na złe, w zdrowiu i chorobie. Tak, zdaje sobie sprawę, że zaczynamy naprawdę poważnie, ale spokojnie, zapewniam Cię, iż to najtrudniejsza z czynności, które musisz wykonać. Wstałeś? Już możesz sobie w nagrodę zjeść ciastko (okej trzy...) byle szybko, bo zaczynamy!

1. Rób to co lubisz

Wydaje się to banalne i oczywiste jak fakt, iż wyjście do sklepu jedynie po bułki skończy się na pełnym koszyku, w którym będzie prawdopodobnie wszystko... oprócz pieczywa. Jednak często na siłę szukamy rzeczy, które mało nas interesują lub są dla nas zupełnie obojętne. Zmuszamy się do nauki gry na fortepianie, ponieważ to takie cool. Nieważne jest iż zamiast muzyki klasycznej preferujesz disco polo, a z Twojego odtwarzacza zamiast Symfonii B-dur Mozarta płynie: ,,Żono moja serce moje". Ostatecznie męczysz się i męczysz, a ostatecznie po miesiącach prób zaprzyjaźnienia się z instrumentem jedyne co potrafisz zagrać to ,,Wlazł kotek na płotek". Zatem zanim rzucisz się w wir poszukiwań pomyśl przede wszystkim co sprawia Ci przyjemność. Sięgnij do czasów dzieciństwa. Kredę, którą rysowałeś kwiatki przed blokiem, możesz zamienić na pędzle i sztalugę, a zabawkowy bębenek, którym doprowadzałeś rodziców do skraju wytrzymałości na prawdziwą perkusję. Każdy marzył o tym, aby zostać gwiazdą rocka więc pozazdrości Ci umiejętności gry może poza sąsiadami, którym będziesz grał lecz na... nerwach.

2. Pobudzaj szare komórki 

Człowiek, który chce odnaleźć pasje w swoim życiu nie może jedynie egzystować i czekać aż na niebie zawiśnie księżyc, aby mógł wreszcie w spokoju oddać się w błogie ramiona Morfeusza. Dlatego jeżeli chcesz zmienić i urozmaicić swoje życie, zacznij od siebie. Czytaj polecane książki, odwiedzaj ciekawe miejsca, wierz mi, że pod pojęciem galeria, nie kryje się wyłącznie handlowa, ale istnieją także takie gdzie zamiast ubrań można podziwiać dzieła znanych i cenionych artystów. Różnica taka, że na bluzeczkę z Zary Cię stać, a na obraz od Picasso niekoniecznie. Wyjdź ze swojej bezpiecznej oazy  jaką jest ukochany pokój i jego cztery ściany do ludzi, otwórz się na nowe kontakty.

3. Bądź prawdziwym poszukiwaczem

Jeżeli jednak nic nie przychodzi na myśl, co sprawia Ci największą przyjemność poza sprawdzania czy wysechł już lakier na Twych paznokciach zasiądź do skarbnicy wszelkich wiadomości i dóbr - Internetu. Sprawdź czy w Twoim mieście nie organizuje się warsztatów, kół zainteresowań czy kursów. Wierz mi, że choć mówisz, że w Twoim mieście nic się nie dzieje, nawet jeżeli mieszkasz w miejscowości nazywającej się ,,Samoklęski małe" i mieszka w niej całe osiemnastu mieszkańców zapewniam Cię, że jest inaczej. Do tej pory jednak omijały Cię takie informacje, ponieważ w wyszukiwarkę wpisywałeś jedynie hasła takie jak: ,,sposoby na ugotowanie parówek w czajniku elektrycznym".

4. Kto pyta nie błądzi

W grupie raźniej prawda? Dlatego też popytaj wśród znajomych czym zajmują się w wolnym czasie. Kojarzysz tę miłą koleżankę, szarą myszkę, której nikt nie zna nawet imienia, ponieważ na przerwach stoi nieśmiało w kącie spoglądając wyłącznie na swoje buty? Może jest mistrzynią Polski w karate. posiada czarny pas i byłaby w stanie powalić największego osiłka w klasie? Jestem pewna, że z chęcią udzieliłaby Ci kilku lekcji bądź wybrała z Tobą na wspólny trening. Potem już nikt nie odważy Ci się odmówić na Twą prośbę spisania zadania domowego! 

5. Próbuj, smakuj, poznawaj

Nikt nie mówi, że Twój pierwszy pomysł musi stać się Twą pasją do końca życia, którą będziesz wykonywać jeszcze w momencie, gdy krzesło zamienisz na bujany fotel, a z gołębim odcieniem włosów nie poradzi sobie nawet najlepsza farba. Próbuj różnych rzeczy, doświadczaj tego co dla Ciebie zupełne nowe , a wtedy znajdziesz to co sprawi Ci największą przyjemność i frajdę.

6. Nie zrażaj się 

Próbowałeś chodzić na szczudłach, zbierałeś ulotki z supermarketów i nic. Wszystko robiłeś dzień, dwa, góra tydzień po czym po pierwszej ekscytacji następowała nuda i odkrywałeś, że to nie to? Nie rezygnuj, szukaj dalej, możliwości jest tysiące i dla każdego znajdzie się jego własna nisza.

Moja droga w poszukiwaniu pasji

Moim pomysłom nie było końca! Osobiście podejmowałam się niezliczonej ilości rzeczy. Wiele lat trenowałam lekkoatletykę i biegałam po pagórkach przygotowując się do zawodów przełajowych w śniegu po kolana bądź do znudzenia robiłam dziesiątki kółek na stadionie. Kręciłam wszystkimi częściami ciała w różnych tanecznych stylach - od tych gdzie przybierałam szerokie spodnie dresowe, po wymachiwanie pomponami w kusej bluzeczce. Ile miałam sił w płucach wykonywałam dźwięki próbujące przypominać śpiew w szkolnym zespole muzycznym wykonując ambitne piosenki typu: ,,Hula hop to taka gra, którą każde dziecko zna!" jak i w kościelnym chórze. W kołach teatralnych zazwyczaj grałam złe wróżki i królowe - nie mam pojęcia dlaczego. Zawsze marzyła mi się oczywiście rola królewny, zwłaszcza, że aktorka, która dostawała taką kwestię miała zawsze najładniejszą sukienkę... i koronę! Pocieszałam się jednak jednak, że ,,złe charaktery" to zawsze główne role, a śpiąca królewna przez większość spektaklu leżała i ,,grała", że śpi. To jednak nic w porównaniu z życiowym wystąpieniem mojej koleżanki grającej... drzewo.
Próbowałam także gry na gitarze i co prawda drugim Hendrixem nie będę jednak nadal coś tam zabrzdękam. Niemniej moja miłość do instrumentu w okresie kiedy byłam nastolatką kłóciła się z miłością do długich i wypielęgnowanych paznokci. Sami rozumiecie, z czegoś trzeba było zrezygnować... gitara poszła do szafy. Oczywiście żartuję! Obecnie chyba nie zaskoczę nikogo, że moją pasją jest... to miejsce. Mój mały kawałek w internetowej sieci. :-)

Choć wiele z tych zajęć dziś już nie wykonuję, to nie żałuję absolutnie ich podejmowania. Doświadczyłam nowych rzeczy, spędziłam cudownie czas, poznałam niezwykłych ludzi z którymi przyjaźnię się do dziś i mam wspaniałe wspomnienia. Dlatego zachęcam Was do pobudzenia kreatywności i wyjścia z zaciemnionego mieszkania w którym może ciepło i wygodnie, ale po pewnym czasie jakże: nudno!

Podzielcie się swoimi pasjami, chętnie odkryje nowe pomysły na nudę! 

Może jednak macie problem ,,co by tu porobić"? 

Czekam na burze mózgów w komentarzach, może mnie ktoś zaskoczy? :-)